پ.ن: این نوشته علی نژاد را هم بخوانید http://masihalinejad.com/topic/2009/10/31/1003677

دوست دارم یه کار داشته باشم. یه کار که هر روز صبح زود به خاطرش از خونم بزنم بیرون. و یه خونه، یه خونه که هر روز صبح زود برای رفتن سر کار ازش بزنم بیرون. دوست دارم یه ماشین هم داشته باشم. یه ماشین که به خاطرش رانندگی یاد بگیرم و گواهی نامه داشته باشم تا بتونم سوارش بشم و هر روز صبح زود برای رفتن سر کار باهاش از خونه بزنم بیرون. از خونه بزنم بیرون...

با چشمای خواب آلود بیام تو پارکینگ، در ماشین رو باز کنم و بشینم توش. با دست دنبال دکمه‌ی ضبط بگردم و روشنش کنم. روشنش کنم و Marooned پینک فلوید رو پخش کنه. اونوقت یه نفس عمیق بکشم، سرم رو تکیه بدم به پشتی صندلی و چشمام رو ببندم...

"بکشم باز وسط مثل تو پای خدا رو؟
به گه می‌کشی..."
خب یه محفل سه نفری؟
خودمم از خودم تعجب می‌کنم. کجا بریم؟
محمو آباد؟!!
خب حالا چهار نفریم.
ورق هم نداریم که بازی کنیم.
"ای یارم بیا
دلدارم بیا"
سورئال! معرکه. انار...

وقتی چشمهامو باز کردند هیچ وقت فکر نمی کردم که دیگه روشنایی رو ببینم .نور لامپ سقفی که توی ذهنم حتی تکان تکان خوردنش روهم تجسم کرده بودم با سیلی محکمی که به صورتم خورد تبدیل به صدای چندش آوری شد که پوست نحیف شده صورتم رو لا به لای دندون هام فراری داد.

شاید خدا یک فیل باشد.

    آهای تو....

دستو پا نزن.

یکی داره از تقلا کردنت کیف میکنه...!

پنجاه تومن برای این که وجدانتان را بخوابانید.

صد تومن برای این که کار خوبی انجام داده باشید.

دویست تومن برای این که از خودتان راضی باشید.

"رفتم سر کوچه، یه پک از سیگار بگیرم
رفتم اون دنیا، تا بمیرم"
خواستم بنویسم از زیبایی پاییز و زمستان. از لذت چای داغ و سیگار. از گز کردن کوچه ها و سیگار. از ابر و سرما و برف و باد و...سیگار.
اما یاد پاهای بی کفش و تن های بدون تنپوش افتادم. یاد سرهای بدون سقف. یاد پلاستیک ها و کارتن خوابی ها. یاد بچه های کار و کودکان خیابانی. یاد گاز. گازی که قطع می شود، کم می شود، صادر می شود، باج داده می شود، تحریم می شود، تهدید می شود،...!
یاد گاز لعنتی که می شود!
می شود تمام زندگی ما! می شود خزر. می شود روسیه، می شود باج! بحران! بحران انرژی می شود! تن آدم یخ می شود!
پاییز و زمستان، بدون گاز و  پول و لباس و غذا و خانه، نه نمی شود!
پ.ن: تا هدیه ی امسال رییس جمهور تحمیلی چه باشد؟!!