| یگانه اسم کوچولوی برادر منه، که وقتی به دنیا اومد عشق باریده بود و دلامون تر شده بود!
شکسپیر گفته :« بچهها مثل فرشتهها هستن که هر چی پاهاشون بزرگتر میشه بالهاشون کوچکتر...»
امیدوارم بالهای تو به این زودیها کوچیک نشه!! دلم می خواد خیلی چیزا بگم اما همه رو پاک کردم!!!!
یه چیز جالب!محمد تیر ماه امسال یه کامنت به صورت خصوصی واسه من ارسال کرده بود که من امشب دیدمش!! محمد معذرت میخوام . نمیدونم چرا ندیده بودمش؟!! اما جواب میدم همین جا بهت. در مورد کامنت الهام پناهی بود که لج مارو درآورده بود. یادته؟ آره من کلاً با تبادل لینک مخالفم. راستی دکتر این روزا اصلا یادت نیست که ما هستیم انگار!!
سعیده پرررررررررررررررررر... موفق باشی سعیدهی عزیزم
اشکان تا میتونی بخون که حتما قبول شی. البته باز الان بحث لالایی و خواب و ضربالمثل پیش مییاد اینجا... ( از اون شکلهایی که سوت میزنه)
علی؟ در چه حالی تو؟
نازنین گلم؟ تو خوبی؟ کم پیدایی این ورا؟
مشیا گاهی به عنوان مدیر وبلاگ یه اعلام وجود کنی بد نیستاااااا!
بقیه هم که شکر خدا اصلا انگار وجود خارجی ندارن!!!!!!
دلم میخواست برای پاییز بنویسم. شاید زمانی دیگر... شب همگی خوش |
نوشتن از کسی که هم شاعر است ،هم نقاش و هم عارف مسلک و نوشته های احساسی اش هم میلیون ها طرفدار دارد ، کار راحتی نیست . انگار چیز دیگری نمانده که بگویی و هرچه را که بگویی و هرچه را که بخواهی دوباره بگویی جلوی نثرسهراب،چیزی کم دارد و اصلا مگر چقدر میشود گفت که سهراب کاشانی است و سال ۱۳۰۷ متولد شده ؟ چقدر میشود گفت که پدر سهراب هنر دوست بود و کارمند اداره پست؟ اصلا چرا باید همه بدانند که اسم دبستان سهراب در کاشان چه بوده است و چه اهمیتی دارد که سهراب سال ۱۳۱۹ ابتدایی اش را تمام کرد و سال ۱۳۲۲ دبیرستان اش را و بعد این ۲ عدد را از هم کم کرد و فهمید که سهراب ۳ سال و چندماه دبیرستان میرفته. اما میشود گفت و باید گفت که سهراب وقتی درروستا مامور مبارزه با ملخ ها بوده ، حتی یک ملخ هم نکشته و فکر می کرده که «اگر محصول را میخوردند، پیدا بود که گرسنه اند» این مهم است که تمام رویا های سهراب راه به بیابان دارد ؛ مهم است که وقتی به ون گوگ برمیخورد ،آدمی دیگر می شود و «طعم یک استحاله را تا انتهای خواب» در دهانش حسمی کند؛ مهم است که سهراب عاشق پرواز است و به پرنده ها حسودی میکند؛«دیروز چیزی را نقاشی کردم به نام " آواز هنری پرنده ". این روزها تم پرنده، ارگانیسم مرادراختیار دارد. مفصل های من آمادگی پرواز را اندازه میگیرند. پرنده؛ تنها وجودی که مرا حسود میکند. از بچگی حسرت پرواز داشتم ام.یک جورحسرت شیمیایی که مثل دیاستاز واکنش های مرا تند میکند.پرنده آزادی objective است؛ آمیزه ای است از موسیقی و پر . من پرنده ها راخیلی شنیده ام؛ پرنده ها را خوب دیده ام.آرزوی پریدن ولم نکرد .هر وقت روی بلندی می ایستادم،نبض من درسمت پرندگی می زد . چیزی می شدم میان زمین و پرواز . بعد ها تماشای take off یک هواپیما مرا تا سطح یک اشتیاق کودکانه بالا می برد »
مشیا
