|
 توی سرم یک عالمه صداست .انگار یک جماعت دارن همزمان هذیوناشونو بالا میارن .با تبو چرکو عفونت . ای بابا ....یواش تر ، یکی یکی ، من که نمی تونم حرفای تمامتون رو بشنوم .آخه این طوری که نمیشه ....ساکت شین ....ترو خدا خفه شین .
یک عالمه صدا توی سرم می پیچه . گوشا مو میچسبم ولی انگار تنها راه خروج این صداها به بیرون همین گوشا بودن . یک عالمه روایت ترسناک بی سرو ته . یک عالمه جنایت . یک عالمه دیو .عجیبه که من خودمو شبیه به هیچ کدوم از اینا نمی بینم .
شاید اون شکنجه گر قاتلم یا اون دزد بچه ها ! یا مالک بی رحم که چله سیاه زمستون بچه های یتیم پیرزنو از خونه پرت میکنه بیرون . من کدومشونم ؟
اوه ....مامان ...تو اینجا چیکار میکنی . وسط این بلبشو ، بین این فکرهای سیاه زشت چرا وایستادی ؟ نه ...نزدیک من نشو ....با هام حرف نزن ....بهم دست نزن ...نمی بینی آلوده شدم به جزام فکر کردن ...به سیاه زخم و نفرت . برو تا فریادم سرت خراب نشه ....برو ....ترو خدا دیگه بسه ...خفه شین ، خفه شین . دیگه نمی خوام بشنوم ....نمی خوام ببینم .....نمی خوام ....نمی خوام ......
صدا ها ساکت میشن ، همشون باهم . حالا دیگه کسی حرف نمیزنه ، تمامشون به همون سختی و درد سرتا پا نگاه شدن . مثل یک پتک با همون سنگینی و تحدید .
الان فقط صدای هق ، هق گریست که شنیده میشه .
ـ مامان کجا رفتی ؟ من الان بهت احتیاج دارم .
اما اونم در اعماق این سکوتو سیاهی گم شده .
پایان . |
دیروز خواندنش را تمام کردم، از آن دست کتابهایی بود که دوستشان دارم، از آنهایی که دلم میخواهد چندتایی از آن را بخرم و به دیگران بدهم، مثل « آشنایی قطعهی گمشده با دایره بزرگ»، کتاب کوچک و سادهای که خیلی آن را دوست داشتم و با آن یاد گرفتم میشود حرفهای زیادی را خلاصه گفت، ساده گفت.
گاهی شده که کتابی را فقط به خاطر اسمش یا طرح روی جلدش خریدهام، بعضی وقتها از این کار پشیمان شدهام، بعضی وقتها هم نه، اما اینطور کتاب خریدن را دوست دارم، مثل وسوسهی خریدن یک لپ لپ.
مارگریت دوراس را پیشترها با «عشق» شناخته بودم، رمان کسل کنندهای که نیمهکاره ماند، با ترجمهای عجیب از قاسم روبين.
اومدم بگم كه: چطوره حجم مطالب رو بالا ببريم؟! مدتيه كه دارم به اين فكر ميكنم! كلي هم با خودم كلنجار رفتم! اين كه اصلن بگم يا نه!
مشیا
جنبش مردان با حجاب، دانشگاه جرج واشنگتن
