گریه نکن دخترم
    جهان پر شده از نمره های بیست
    و هیچ کس نمره مهربانی دست های تو را
    وقتی به گربه های گرسنه غذا می دهی
    در کارنامه ات نخواهد نوشت
    دانش آموزان زرنگ تر
    بمب های بزرگ تری خواهند ساخت
    اگر قلب های کوچک تری داشته باشند
    دامن چیندارت را بپوش و بچرخ
    جهان به ساز تو می رقصد
    من برای معلمت یادداشتی خواهم نوشت و به او خواهم گفت
    از مشق های زیاد
    که انگشت های کوچکت را خسته می کند.

راضیه بهرامی، شاعره جوان و سراینده دفتر شعر تحسین شده «نقل های کوچک رنگی»

سلام ادب محضر آقا نقطه اميد حال خوب نقطه اگر پرسيده ملال دوری آقا نقطه خدمت عرض روستا امن لکن سيل خانم والده فاتحه نقطه شمسعلی گاو زاييده قبراق کور حسود نقطه آخوند مکتب چيزخور درک واصل الحمدالله نقطه اين زهرمار تکه‌تکه نطق آدم کور نقطه پدر تلگراف لعنت نقطه

http://peakovsky.com/

سلام دوستان ودشمنان عزیزم.

تا این لحظه هر چیزی که خواستم تقریبا ۵۱٪ از خدا گرفتم.اکنون در بی انگیزه ترین روزها هستم.حتی عرضه و لیاقت لذت بردن از داشته هایم را نیز ندارم.انگار من رو برای دویدن آفریدند.

اما از همین جا با عشق به همه شما سال نو رو تبریک میگم.امیدوارم به خواسته هاتون برسید وبرکت در زندگیتون جاری باشه.دوستتون دارم.

مستانه

بچه ها اینجا http://www.business-opportunities.biz/

نوشته وبلاگ ما  Your blog, hosseinpanahi.blogfa.com/, is worth $12,419.88

می ارزد!!!!!!

به نظر شما چقدر می ارزد...؟

مستانه

تقدیم به بزرگ مردی که احساس میکنه یه لاک پشت پیره...

سلام دوستان.

مدتیه که احساس میکنم فضای این وب لاگ کمی دلگیره.کمی تلخ.از اونجایی که احساس وظیفه میکنم اومدم اینجا تا از همه بخوام دوباره بیان وپست های زیباشون رو بفرستن بیاد.

مستانه

نقل از....http://www.peakovsky.com/

مستانه

پي نوشت:
1. بارش اولين برف امروز در شيراز

2. آدرس گورستان دلها كجاست؟

3. اونايي كه 12 شب ياد ما ميكنيد و اس.ام.اس ! ميدهيد به هوش باشيد كه ما از 9 شب در خواب نازيم.لطفاقبل از 9 دلتان واسه ما تنگ شود 

اگر خداي سهراب در همين نزديكي است
لاي اين شب‌بوها، پاي آن كاج بلند
روي آگاهي آب، روي قانون گياه …

..........

خداي من و تو چرا نباشد؟

مستانه

پی نوشت:

۱.http://i.darvish.info/archives/194

۲.منو ببخش اگردرخشيدي ومن چشمامو بستم …

مستانه

پی نوشت:

.....قلب وروحم مال توست....قلوه ات رو به من میدی؟

کتاب "دستورزبان عشق" آخرین مجموعه شعرش را برمی دارم . پشت جلد کتاب شعر"سفر ایستگاه" خود نمایی می کند....

 قطار می رود
 تو می روی
 تمام ایستگاه می رود
 و من چقدر ساده ام
 که سال های سال
  در انتظار تو
 کنار این قطار رفته ایستاده ام
 و همچنان
 به نرده های ایستگاه رفته
 تکیه داده ام.

 
مستانه

 
پی نوشت:

1.ترنج محسن نامجو رو شنیدید؟...

 2. امروز ۱۳ آبان روز دانش آموز بر همه دانش آموزان مبارک...ماهنوز دانش آموز راه عشقیم..

یکسال گذشت...
از آن روز زیبا...
به احترامش سکوت می‌کنم.
با سکوت ميتوان هر حرفي را به هر کسی زد، چرا که همه ي مردم دنيا به يک زبان سکوت می‌کنند.
 
مستانه

 
پی‌نوشت:
 
1. ملاصدرا می‌گويد: «خداوند بی‌نهايت است و لامکان و بی‌زمان اما به قدر فهم تو کوچک می‌شود و به قدر نياز تو فرود می‌آيد و به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود و به قدر ايمان تو کارگشا می‌شود.»

 
2. باران خانم یه زنگ به من بزن!!!

مطلب زير آموزنده است...بخونيدش...

روزي روزگاري ، جزيره اي بود كه تمامي انگيزه ها در آن زندگي مي كردند :
شادي ، غم ، دانايي و باقي انگيزه ها از جمله عشق ! روزي به آنها خبر رسيد كه جزيره در آب فرو خواهد رفت. بنابراين قايقهايشان را آماده كردند تا آنجا را ترك كنند. عشق تنها كسي بود كه بر جاي مانده بود !
عشق می خواست آن قدر بماند كه غرق شدن آغاز شود ! وقتي كه عشق تقريبا در حال غرق شدن بود، تصميم گرفت كه كمك بخواهد. ثروت با قايقي زيبا از برابر عشق مي گذشت .
عشق گفت : «ثروت ! مي تواني مرا با خودت ببري ؟!»
ثروت پاسخ داد : «نه !نمي توانم !يك دنيا طلا و نقره توی قايق است . جايي براي تو ندارم !!»
عشق تصميم گرفت كه از غرور كمك بخواهد ! « غرور ! خواهش مي كنم كمكم كن ! » «نمي توانم ! تو سرا پا خيس شده اي ! شايد قايقم را خراب كني !!» غم همان دور و برها بود كه عشق از او كمك خواست :« غم ! بگذار با تو بيايم !» «آه ! عشق ! من آنقدر اندوهگينم كه ترجيح مي دهيم تنها باشم !!»
شادي نيز از برابر عشق مي گذشت اما سرخوشتر از آن بود كه فرياد عشق را بشنود !… ناگهان ، صدايي برخاست :
« بيا عشق ! من تو را خواهم برد!». پيرزني بود. عشق شادمان شد ، آنقدر كه يادش رفت نام پيرزن را بپرسد. وقتي به خشكي رسيدند ، پيرزن به راه خود رفت .
عشق از دانايي ،كه او نيز كهنسال بود ، نام پيرزني را كه نجاتش داده بود پرسيد . دانايي گفت : « او زمان بود !»
- « زمان ؟! اما آخر زمان چرا بايد به من كمك كند ؟!»
- «چون تنها زمان مي تواند دريابد كه عشق چقدر بزرگ است !!»

مستانه

انتظار خبری نیست مرا
نه زیاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آن جا که بود گوشه چشمی با کس
برو آن جا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب

......نمیدونم شاعرش کیه ولی ناز شستش....آهای بقیه کجایید!!!

مستانه

ميتوان به سادگی عاشق شد اما عشق ساده نيست.
عاشق فرياد نميکشد.زمزمه ميکند.
” هركس كه كاری می كند، هر قدر هم كوچك، در معرض خشم كسانی ست كه كاری نمی كنند. هركس كه چيزی را می سازد- حتّی لانه فروريخته ی يك جفت قمری را- منفور همه ی كسانی ست كه اهل ساختن نيستند. و هركس كه چيزی را تغيير می دهد – فقط به قدر جا به جا كردن يك گلدان، كه گياه درون آن ممكن است در سايه بپوسد و بميرد- بايد در انتظار سنگباران همه كسانی باشد كه عاشق توقّف اند و ايستايی و سكون...
و بيش از اينها انسان اگر ”حضور“ داشته باشد و بر اين حضور مصر باشد، ناگزيرتير كسانی كه عدم حضور خود را احساس می كنند، به او می خورد..“ (نادر ابراهيمی- چهل نامه)

مثل هر سال اندوهگینم....مرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمان ابرو
 
مستانه.برکت

مستانه

همه مردمان جهان ميل به بخشيدن چيزي دارندهيچ كس آن را نميپذيرد.ميتوانم خانه‌اي داشته باشم،و مردم را به ديدنش دعوت كنم.مي‌آيند،آنچه را به آنها تقديم ميكنم،ميخورند،نظرات مرا ميپذيرند،اما هرگز نميتوانندعشقي را بپذيرند كه موجب اين دعوت شده است.
عشق چيزي است كه بيشتر از هر چيزي داشتنش رادوست داريم،و بيشتر از هر چيزي دادنش را دوست داريم.و هيچ كس درنمي‌يابد كه عشق،همان چيزي است كه همواره داده ميشود و پذيرفته نميشود.(جبران خليل جبران-نامه‌هاي عاشقانه يك پيامبر...

امروز هوایی شدم...به یاد روزهای عاشقی.یادته مامان میگفت:

درديست درد عشق كاندر علاج آن چندان كه سعي بيش نمايي بتر شود...

اما پشیمونه...اینطوری به نظرم میادلازم نیست که حتما بگه پشیمونه.رفتاراش فریاد میزنه..کاش ما که میانسال میشیم کمی...کمی به بچه هامون فرصت عاشقی بدهیم..

به یاد روزهای عاشقی...مستانه

به شيطان گفتم: « لعنت بر شيطان»! لبخند زد.
پرسيدم: « چرا مي خندي؟»
پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام مي گيرد»
پرسيدم: « مگر چه كرده ام؟»
گفت: « مرا لعنت مي كني در حالي كه هيچ بدي در حق تو نكرده ام»
با تعجب سوال کردم: « پس چرا زمين مي خورم؟!»
جواب داد: « نفس تو مانند اسبي است كه آن را رام نكرده اي. نفس تو هنوز وحشي است؛ تو را زمين مي زند.»
پرسيدم: « پس تو چه كاره اي؟»
پاسخ داد: « هر وقت سواري آموختي، براي رم دادن اسب تو خواهم آمد فعلاً برو سواري بياموز...»

 
مستانه

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سربرنیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را.
نگه جز پیش پا را دید نتواند،
که ره تاریک و لغزان است.
وگر دست محبت سوی کس یازی،
به اکراه آورد دست از بغل بیرون؛
که سرما سخت سوزان است.

 مهدی اخوان ثالث، شاعر حماسه و شکست 

اخوان در شعرش درونمایه های حماسی را به استعاره و نماد مزین می‌کند.
مهدی اخوان ثالث، از برجسته ترین شاعران معاصر ایران، متخلص به م امید، در سال 1307 در توس نو ( مشهد) به دنیا آمد و چهارم شهریور سال 1369 در تهران درگذشت. وی در سال 1326 از هنرستان صنعتی دیپلم آهنگری گرفت و در سال 1327 به تهران آمد و معلم شد. در دهه سی شمسی وارد مبارزات سیاسی شد و به زندان افتاد. مهدی اخوان ثالث نخستین دفتر شعرش را با عنوان ارغنون در سال 1330 منتشر کرد.
       اگرچه اخوان در دهه بیست فعالیت شعری خود را آغاز کرد، اما تا زمان انتشار سومین دفتر شعرش، زمستان، در سال 1336، در محافل ادبی آن روزگار شهرت چندانی نداشت. مهارت اخوان در شعر حماسی است. او درونمایه های حماسی را در شعرش به کار می‌گیرد و جنبه هایی از این درونمایه ها را به استعاره و نماد مزین می کند. به گفته برخی از منتقدان، تصویری که از م . امید در ذهن بسیاری به جا مانده این است که او از نظر شعری به نوعی نبوت و پیام آوری روی آورده و از نظر عقیدتی آمیزه ای از تاریخ ایران باستان و آراء عدالت خواهانه پدید آورده است و در این راه گاه ایران دوستی او جنبه نژاد‌‌پرستانه پیدا کرده است.
       اما اخوان این موضوع را قبول نداشت و در این باره گفته است: "من به گذشته و تاریخ ایران نظر دارم. من عقده عدالت دارم، هر کس قافیه را می شناسد، عقده عدالت دارد، قافیه دو کفه ترازو است که خواستار عدل است.... گهگاه فریادی و خشمی نیز داشته ام."

شادزی .مستانه

مستانه

اینقدر امروز دلم گرفته که نگو.تو آدرس خدا رو نداری؟میخوام واسش یه نامه کوتاه عاشقانه بنویسم..میدونم که وقت واسه نامه های بلند نداره.سرش شلوغه...امروز این جمله هارو خوندم...جالب بودند.

هر روز در آفریقا، غزالی که از خواب برمیخیزد
میداند
که اگر سریعتر از تیزپاترین شیر دشت ندود، کشته خواهد شد
آنجا هر روز، شیری که بیدار میشود
میداند که اگر نتواند از کند ترین غزال دشت سریعتر بدود از گرسنگی خواهد مرد
اینجا فرقی ندارد که شیر باشی یا غزال
صبح که میشود باید شروع کنی به دویدن....

درکتاب "ذن عکاسی" نوشته‌ی پل مارتین لستر (برگردان جواد منتظری، نشر ماهریز 1386) نکات زیر جالب بود که نوشتم براتون....

ما به دنیا آمده‌ایم تا عشق بورزیم و یاد بگیریم (ص 76)

هر کس داستانی برای گفتن دارد. هر کس به دنبال یک آدم مهربان است که به حرف‌هایش گوش دهد (ص71)

انرژی نیازمند توجهی همیشگی است که از عشق سرچشمه می‌گیرد (ص 63)

عجله نکن برای رفتن به سوی هدفی که ممکنه هیچوقت پیداش نکنی. هدف همراهته. اگر عجله کنی هدف رو گم می‌کنی (ص 59)

مراقب خودخواهی باش، همیشه سر راهته. اگر کسی گفت: "چه چشمان زیبایی داری"، جواب بده:‌ "ممنون، شما این طور می‌بینی" (ص 37)

اجازه بده دلت همه انتخابهایت را انجام دهد؛ نه عقلت. وقتی آن انتخاب انجام شد، آنگاه از عقلت برای رسیدن به آن سود ببر (ص34)

هرگز آنچه را که انجام می‌دهی، زیاده جدی نگیر. زندگی پر از شادی است. قاه قاه خندیدن نشانه‌ای است از آن. اگر یکی را نشانم بدهی که خنده‌ای خالصانه و بی‌اختیار دارد، فردی را که به حقیقت نزدیک‌تر است نشانم داده‌ای. (ص 12)

امشب می‏خواهم شهرزاد  شبت باشم، امشب می‏خواهم جامت را لبريز باده كنم.جامه شهرزاد بر تن كرده‏ام تا هزار و يكشب، هزار و يكبار ببوسمت و ببويمت.
امشب روح جهان, بودن توست ، وجود توست .صدای تو و ترانه توست.
امشب فرشته‏ها با من نجوا كرده‏اند و اسرار خويش را بر من گشوده‏اند. می‏گويند خداوند دروازه‏های بهشتش را برای ساعتی باز كرده است، شتاب كن بیا از دروازه‏های طلايی‏اش بگذريم.بيا دستی به جام باده و دستی به زلف يار خرامان و خندان ابديت را اشاره‏گر باشيم.

عزيز دلم بیا، عزيز دلم...