شايد گفتن اين كه «فهرست شيندلر» كار معركه‌اي بود، خيلي دير باشد اما در هر صورت "فهرست شيندلر كار معركه‌اي بود"! البته معمولن معركه‌ترين فيلم‌هاي هاليوودي هم كجايي بودن خودشان را داد مي‌زنند!

اما در هر صورت اين كار اسپيلبرگ واقعن ديدني بود (در کل اسپیلبرگ دیدنی است، نجات سرباز رایان را فکر نمی کنم کسی بتواند فراموش کند)! در فهرست شیندلر صحنه‌ها عمومن بار احساسي خودشان را به خوبي منتقل مي‌كردند و تماشاگر را تحت تاثير قرار مي‌داند. به خصوص دو صحنه‌اي كه دختركي با كاپشن قرمزش در صحنه‌هاي سياه سفيد فيلم ظاهر مي‌شود!

 قبل از شروع :
از دوستان پوزش مي خوام که اين پست هيچ يک از حواس خواننده رو قلقلک نمي ده و مثل نوشته هاي دوستان سرشار از احساس نيست ...
ولي به سفارش علي اين پست رو در مورد يکي ديگه از خواننده ها و آهنگسازاي ناب اختصاص ميديم ..
اين بار هم بيوگرافي به طور کامل سانسور مي شه (اول به خاطر اينکه خواننده با ديدن کلمه سانسور نسبت به مطلب حساس تر بشه و دوم اينکه هر جايي مي تونه اين بيوگرافي رو بيابد ...)تنها نکته اي که هست اينه که سهيل نفيسي سالهاي زيادي رو در جنوب زندگي کرده و به خوبي با موسيقي جنوب آشناست .

کشتن مورچه ها مورد فاجعه نیست رفیق ، فاجعه توانایی شما برای کشتن یا نکشتن آنهاست!

به هرحال سال قبل شب عاشورا بود که فیلم زندگینامه چارلی چاپلین را میدیدم و امشب ــ این شب عاشورا ــ که بطور اتفاقی توی وبلاگ گردی ها به این نامه رسیدم، ذوباره خواندمش و دوباره لذت بردم.

اگر نخوانده اید بخوانید و اگر خوانده اید باز هم بخوانید.

«پاپيون» و «دگا» با دو كيسه‌ي پر از نارگيل بالاي صخره‌ها ايستاده اند.

_پاپيون: حاضري؟

_دگا: من بايد يه چيزي بگم!

_پاپيون: «لوئيس» تو احتياج نيست به من چيزي بگي!

_دگا: من، من مي‌خواستم باهات بيام. ولي متاسفم!

_پاپيون: مي‌فهمم!

_دگا: خودت رو به كشتن ميدي! لابد اين رو مي‌دوني؟

_پاپيون: ممكنه!

_دگا: خواهش مي‌كنم اين كار رو نكن...!

...

فيلمي ديدم كه دلم نيامد شما نبينيد
روايت كميك و طنزگونه اي از زندگي دختري بنام مرجان ساتراپي متولد 1348 خورشيدي در رشت  
كه مصادف ميشود با تاريخي معاصر از انقلاب ايران از نگاه يك دختر بچه، تبعات آن و جنگ ايران و عراق از نگاه دختري نوجوان، به اروپا رفتنش، درد تنهاييش، بازگشتش به مام وطن! ازدواج بچه گانه او در 21 سالگي و پس از آن طلاق و بار ديگر مهاجرتي شايد ابدي به اروپا.
در جايي از فيلم مرجان با خود ميگويد: " life is life همانطور كه ديگر بازندگان ميگويند" واينجاست كه نميفهمم چه لزومي دارد حتما درد يك ملت را به سياست و ضد مليت بودن متهم كنيم.
عده اي ضمن معرفي اين كميك استريپ با صفت "ضد ايراني" آنرا با فيلم 300 مقايسه كرده اند، (يك نمونه را اينجا بخوانيد)  و من هنوز نميدانم آيا قصه واقعيت هاي زندگي پدران و مادران ما، خواهران و برادران ما، و حتي هنوز خودِ ما با فيلم 300 يكي ست؟ بنده هم منتقد سينما نيستم اما اگر من ايراني هستم بايد بگويم حداقل بين خودم و اين فيلم عليرغم اينكه راجع به نسلي قبلتر از من بود هيچگونه تضادي كه نديدم هيچ، تصاوير ساده سياه و سفيد آن را آينه اي مجسم ديدم كه يك عالم از دردهايم را خط به خط با خنده و گريه به هم مي آميخت.
حالا بايد گفت يا من ايراني نيستم يا ...
توصيه ميكنم فيلم را از هر كجا كه ميتوانيد پيدا كنيد و حتما ببينيد.
براي دانلود فيلم اينجا كليك كنيد
براي ديدن يكي از بهترين و ساده ترين نقدهايي كه بر روايت اين فيلم خواندم اينجا كليك كنيد