پ.ن: این نوشته علی نژاد را هم بخوانید http://masihalinejad.com/topic/2009/10/31/1003677

"بکشم باز وسط مثل تو پای خدا رو؟
به گه می‌کشی..."
خب یه محفل سه نفری؟
خودمم از خودم تعجب می‌کنم. کجا بریم؟
محمو آباد؟!!
خب حالا چهار نفریم.
ورق هم نداریم که بازی کنیم.
"ای یارم بیا
دلدارم بیا"
سورئال! معرکه. انار...

شاید خدا یک فیل باشد.

پنجاه تومن برای این که وجدانتان را بخوابانید.

صد تومن برای این که کار خوبی انجام داده باشید.

دویست تومن برای این که از خودتان راضی باشید.

"رفتم سر کوچه، یه پک از سیگار بگیرم
رفتم اون دنیا، تا بمیرم"
خواستم بنویسم از زیبایی پاییز و زمستان. از لذت چای داغ و سیگار. از گز کردن کوچه ها و سیگار. از ابر و سرما و برف و باد و...سیگار.
اما یاد پاهای بی کفش و تن های بدون تنپوش افتادم. یاد سرهای بدون سقف. یاد پلاستیک ها و کارتن خوابی ها. یاد بچه های کار و کودکان خیابانی. یاد گاز. گازی که قطع می شود، کم می شود، صادر می شود، باج داده می شود، تحریم می شود، تهدید می شود،...!
یاد گاز لعنتی که می شود!
می شود تمام زندگی ما! می شود خزر. می شود روسیه، می شود باج! بحران! بحران انرژی می شود! تن آدم یخ می شود!
پاییز و زمستان، بدون گاز و  پول و لباس و غذا و خانه، نه نمی شود!
پ.ن: تا هدیه ی امسال رییس جمهور تحمیلی چه باشد؟!!

هدايت چشم‌هاي جغدش را عمل كرده!

    امید،

 حرکت،

 آرامش ...

           با اینها هر کاری ممکنه...

"سمور فكور در سايه روشن اتاق
ليس مي‌زند خون شور دست و پاي خود را
كه زخمي زواياي هزار ذوزنقه‌ست"

كثيف است! فراموش كرده‌‌ام کمانگرها را! «عادي شده‌ست مرض براي جماعت بيمار»! وقتم را در نت بيشتر به تفريح مي‌گذرانم! هر چه باشد فقط همين دو سه روز را بيرونم! خواندن هم حوصله مي‌خواهد! من فرصت كمي اين بيرون دارم! نوشته‌ها را مي‌خوانيد و مي‌دانم! مي‌دانم پس سانسور مي‌كنم!

درگير كه باشي «خواب است يا بيداري»؟، موضوع جور ديگري جلوه مي‌شود! در هر صورت زمان به گذر آغشته‌ست، اين حتی بر در و ديوار بسياري از توالت‌ها به گونه‌هاي مختلف ثبت شده! اما وقتي زمان را گم‌ باشي، تكليف چيست؟ انگار كه «كونتين» ساعت را شكسته، غرق‌ناك شناور است در آب‌هاي «مي‌سي‌سي‌پي»، به مدد وزن چند اتو!

امروز قرار بود نشستی با عنوان "زنان اکنون" به مناسبت روز جهانی زن در تهران برگزار شود. خب نتیجه شد؟! هیچی، در حالیکه در سراسر دنیا و از جمله کشورهایی مذهبی مثل افغانستان و تاجیکستان به مناسبت این روز نشستها و جلسات برگزار شد، در ایران ما قصه ای تکراری، تکرار شد.

این نشست توسط نیروهای انتظامی و امنیتی و عده ای لباس شخصی لغو شد، و بعد هم به ملت فرمودند: پاشید برید خونتون، کیک این نشست رو قسمت میکنیم و میفرستیم در خونه هاتون!
در اینجا خداوند را سپاس میگوییم که کیک به در خانه مهمانان فرستاده میشود و این همه زحمت آنان برای تهیه کیک پذیرایی بی نتیجه نمیماند!
آقای رییس جمهور، لااقل اگر اندکی به فکر انتخابات بعدی میبودید، به سیاستمداری شما شک نمیکردیم و دلمان خوش میشد.
قرار بود در این نشست حقوقدانان و وکلای دادگستری از جمله دکتر بهشید ارفع نیا، دکتر رزا قراچورلو، زهره ارزنی، شهیندخت مولاوردی، نسرین ستوده، شادی صدر سخنرانی کنند و پس از پرسش و پاسخ و تبادل نظرات،  فیلم مستندی نیز پخش شود. قرار بود شرکت در این برنامه برای عموم آزاد باشد.
قرار بود!
پ.ن: لازم است بنویسیم، لازم است بخوانیم.

طرح مبارزه با بد حجابی شروع شد.

به «گا» رفته‌ايم رفيق، باور كن! هر چند مي‌دانم مي‌داني!

پشت خاك روبه‌ها و لجنزار  به هر صداي  خش خش خفيفي خود را خيس مي‌كنيم!

اين لرز از سرماست يا...، نمي‌دانم چيست!

دست‌هايت كجاست رفيق! دست‌هايت كجاست! لب‌هايت!

چرا فرياد نمي‌زني؟! چرا نمي‌خندي؟ خشكيدم.

نمي‌دانم «انتقاد محسن پرويز از نوبل، جوايز خصوصي و ماريو بارگاس يوسا» را شنيده‌ايد يا نه! اما چيزي كه نگران كننده است به هيچ وجه ديدگاه شخصي يكي از مسئولان در مورد ادبيات نيست كه حرف‌هايي از اين دست را بسيار شنيده‌ايم! موضوع هماهنگي اين نوع افاضات است كه از مسئولان برگزاري جشنواره‌هاي استاني هم شنيده شده!

وضع پلشت ندادن مجوز و نبود سهميه كاغذ و... به اندازه‌ي كافي كمر ادبيات ما را شكسته كه حالا مسئولين بخواهند با سياه خواندن شاهكارهاي ادبيات دنيا از قبيل (طاعون و جنگ و صلح و خوشه‌هاي خشم و...) كم‌كم دست به حذف آن‌ها هم بزنند! اسم كتاب‌هاي نام برده را همين‌طور اتفاقي ننوشته‌ام! اين‌ها عين اشارات يكي از مسئولين در يكي از جشنواره‌هاي استاني است! فراموش نكنيم ضاله خواندن كتاب‌هاي هدايت، پلمپ نمايشگاه‌هاي هنري و... را!  اهالي ادبيات نه به واسطه‌ي رسالت قلم، بلكه فقط براي حفظ چيزي كه زندگي خطابش مي‌كنند بايد كمي حركت كنند! وقتي معاون فرهنگي وزير ارشاد، يكي دو جايزه‌ي خصوصي‌اي كه افتان خيزان آبي به آسياب ادبيات مي‌ريزند را عوامل خارجي با منابع مالي نامعلوم مي‌خوانند، دور نيست روزي كه با حكم رسمي تك‌تكشان را هم تعطيل كنند!

كاش یاران قلم با هر گرايش و طرز فكري پشت هم بايستند وقتي موضوع، حذف قلم و نوشتن و نويسنده است!

حالا کمی بخندیم!

نافرمانی مدنی/ اثر هانری دیوید ثورو

روزها در اصل نمي‌توانند با هم فرقي داشته باشند، اين اتفاقات «حال» هستند كه «روزي» را براي ما متفاوت مي‌كنند! جشن سالگرد يك انقلاب براي مردمي كه صاحب آن هستند، بايد به دليل اصرار مردم به تداوم آن اتفاق در زمان حال باشد _به عبارتي حركتي نو با شرايطي نو_، در غير اين صورت آن اتفاق در نظر مردم ديگر از ارزش برخوردار نخواهد بود و اين سالگرد به يك حركت تكراري و كسل كننده بدل مي‌شود تا به صورت دروني از حافظه‌ي جمعي حذف شود! در واقع كساني كه علاقه‌اي به «يك» گذشته‌ي خاص نداشته باشند، از «نو» كردنش هم پرهيز مي‌كنند _يا در اصل ناتوانند_!

خب بگذریم این روزها محمد سرما خورده و احتمالن به وب سر نزند! راستی این دو ماه دی و بهمن عجب پر بار بودند! محمد و باران و اشکان و و مهسا و مشیا و...دیگه کی؟

توضیح این که: خودم را نه فراموش کردم و نه قصد شکسته نفسی داشتم! فقط هر چه می گردم باری در خودم پیدا نمی کنم!

تولد مشیا کی بود؟ من چرا یادم نمیاد؟ باز هم بگذریم.

دیشب به چی فکر می کردم من؟ قرار بود یک چیزهایی بنویسم! یادم نمیاد! تنها چیزی را که از فکر دیشب مطمئنم این بود که فحش زیادی داشت! بی خیال. اینجا تو کافی نت نوشتن سخت میشود انگار! عوضش شیشصدتا آهنگ آپلود می کنم! من ! یک موضوع مهم. اه اینجا ویرگول نمی نویسه! ...داشتم می گفتم من هر چی فکر می کنم موضوعی مرطبت با اراجیفم موقع نهادن نمودن پست ها در وبلاگ نمی یابم! همش شد موضوعات دیگر! من پیشنهاد می کنم بخش اراجیف هم داشته باشیم که ثواب هم دارد حتمی! یک در دنیا هزار در...!

بگذریم...حرف آخر این که "برسان سلام ما را..."

حرف بعد از آخر هم حرف من نیست از شاملو و نیما و...ست و صدای سهیل نفیسی و گور پدر کپی رایت با آن شکم ورقلمبیده اش. بشنوید:

آی آدم ها     پریا     اسم این یکی را نمی دانم (شاید قریه ی ماه)    

...(شاید سحر)

مهندسان عمق فاجعه را سنجيده بودند!

تنها تو را نيافتند

این پست رو که از همین نزدیکیهاست برای علی میگذارم و در ادامه پست قبلیش

و کریسمس مبارک!

کریسمس یعنی اسکوروچی بود و دختر کبریت فروش...

سلام دوستان:

اومدم بگم كه: چطوره حجم مطالب رو بالا ببريم؟! مدتيه كه دارم به اين فكر مي‌كنم! كلي هم با خودم كلنجار رفتم! اين كه اصلن بگم يا نه!
مطمئنن سطح كيفي مطالب هم نياز به ارتقا داره، حتي بيشتر از سطح كمي! ولي فكر مي‌كنم با بالا بردن حجم مطالب خود به خود اين اتفاق بي‌افته! يه احتمالش اينه كه براي بيشتر نوشتن، هر كسي مجبور ميشه از چيزي بنويسه كه روش تسلط بيشتري داره! البته نه الزامن!
اين فقط يك پيشنهاده! خب خيلي از دوستان به دليل مشغله‌هايي كه دارن ممكنه هفته‌اي يك بار، بيشتر نتونن به وبلاگ سر بزنن، ولي با اين تعداد نويسنده‌اي كه داريم فكر مي‌كنم اگر هر كس بخواد هفته‌اي _كم و بيش_ يك پست بده (نه الزامن)، خب براي هر روز يك مطلب جديد داريم!
خيلي كارها ميشه كرد!
اين چيزي بود كه به ذهن من رسيد! خوبيش اينه كه اين كار در هر صورت نيازي به هماهنگي هم نداره!
هر كسي دوست داشته باشه مي‌تونه شروع كنه!
من اوايل از ترافيك پست‌ها مي‌ترسيدم، يعني فكر مي‌كردم با زياد شدن مطالب ممكنه يك نوشته ديده نشه! ولي خب الان فكر مي‌كنم نوشته‌اي ديده ميشه كه بتونه مخاطب خودش رو پيدا كنه!
بعد هم كسي كه فقط پست آخر رو يه نگاه مي‌اندازه و بعدشم تو نظرات مي‌نويسه كه: "وبلاگ خوبي داري، به منم سر بزن" مخاطب خيلي خوبي نيست!
در حال حاظر فكر مي‌كنم به طور ميانگين، وبلاگ روزانه 40 نفر بازديد كننده داشته باشه! آمار ايده‌آلي نيست اما كم هم نيست!
مي‌نويسيم تا عمومي كنيم ديگه؟
رسانه‌ي آزاد! هر كسي انقدري مخاطب داره كه مخاطب رو جذب مي‌كنه!
چيزي بود كه به ذهنم مي‌رسيد! همين.

-------------------------------------

کتاب: «كاروان اسلام»  نوشته‌ي صادق هدايت

نوشتن از نظر من بايد وسيله‌اي باشد براي عمومي كردن.
حتي اگر تنها مخاطب شخص سايه‌اش باشد.
جيرجير چرخدنده‌هاي زنگ زده‌ي ذهن در پس و پيش چراهاي نامتناهي و متكثر...مي‌شود خش‌خش خشك و متقاطع خودكار، روي كاغذ!
حقيقت همان دروغي‌ست كه واقعيت آن را رسوا كرده است. اما حق مي‌دهم به اجدادم در غارها، براي خلق خدايان. خداياناي كه ابزار نبودند، بلكه خودِ زندگي بودند.

شايد شما هم اين داستان رو شنيده باشيد هر چند خيلي واقعي به نظر نمي‌رسه:

«بحث شاگرد و استاد »

استاد دانشگاه با این سوال ها شاگردانش را به یك چالش ذهنی کشاند.

آیا خدا هر چیزی که وجود دارد را خلق کرد؟

شاگردی با قاطعیت پاسخ داد:"بله او خلق کرد"

استاد پرسید: "آیا خدا همه چیز را خلق کرد؟"

شاگرد پاسخ داد: "بله, آقا"

استاد گفت: "اگر خدا همه چیز را خلق کرد, پس او شیطان را نیز خلق کرد. چون شیطان نیز وجود دارد و مطابق قانون که کردار ما نمایانگر صفات ماست , خدا نیز شیطان است"

در پی حمایت پرشور شما عزیزان همیشه در صحنه و مشاهده اشتیاق و علاقه مثال نزدنی شما نسبت به موضوع جنجالی فحاشی با در نظر گرفتن منافع و حقوق زنان، و نیز برخورد ناگهانی اینجانب به بلاگی در زمینه ترجمه و مطلبی از این بلاگ در زمینه یافتن واژگان رکیک غیرناموسی معادل با فحاشی به زبان انگلیسی، بنده وظیفه شرعی خود دانستم که به شور و اشتیاق دوستان عزیز در این بلاگ پاسخ داده و مطلب آن دوست گرام و آن مایه افتخار ملت، آن همکار ناشناس بنده و آن اولین مروج فحاشی زبان شیرین پارسی، مترجم امیر مهدی حقیقت  را در این بلاگ کپی و پیست نموده و دوستان کنجکاو و حقیقت جوی خویش را در جریان 72 کامنت به نیت 72 تن از جوانان ملت عزیزمان که هرچی فحش به ذهنشان رسیده لطف کرده اند و در معرض دید عموم گذاشته اند، قرار دهم.
در ادامه مطلب شما میتوانید مقدمه مهدی حقیقت را بر فراخوان فحش های پارسی و نیز مجموعه فحش های دوستان را به صورت گردآوری شده و نامرتب و نامنظم به همت آن عزیز به مشاهده بنشینید و سپس در قسمت کامنتها الفاظ رکیک غیر ناموسی خود را در اختیار این موضوع حیاتی دنیای امروز (فحش دادن) و جهت استفاده دوستان قرار دهید. شما همچنین میتوانید الفاظ رکیک در گویش ها و لهجه های خاص ملیت خود را نیز کار گیرید.
باشد که رستگار شویم.
در آخر جا دارد از زحمات بی شائبه دوستان عزیز در آغاز نمودن راه، ادامه دادن موضوع و حمایت و استقال ایشان از این موضوع تشکر کنم.

«جا ماندم از قافله‌ی الاغ‌ها رفیق. در حالیکه هنوز از آسمان شصت تیر می‌بارد بر سر کودکی‌ام. همه‌ی ماجراهای رفته بر من، همه‌ی خاطرات کودکی‌م شده چند تا عکس و معلوم نیست ته کدام کمد افتاده. حالا کارمند سازمان فلان شده‌ام که شرط تخصصی‌اش خواندن نماز و گذاشتن ته ریش است. به گا رفته‌ام رفیق!

هفته‌ي پيش بحث حراج شرت شاملو داغ بود، اين هفته Overdose كردن يا نكردن شكيبايي! احتمالن هفته‌ي بعد هم بايد رنگ سوتين فروغ رو حدث زد!

چرا كسي از خبر تاييد حكم اعدام فرزاد كمانگر حرف نمي‌زنه! يك معلم و يك فعال حقوق بشر!

طي دو هفته پيش، بيشتر از 10 نفر از دانشجوهاي مشهدي بازداشت يا ربوده شدن!

حكم زندان عابد توانچه تاييد شده!

خطر مرگ جان فرهاد حاجي ميرزايي رو تو زندان تهديد مي‌كنه.

و...

شرت شاملو مهم‌تره يا زندگي فرهاد؟

.

.

.

هفته‌ي بعد اسم‌هاي ديگه‌اي جاي اين‌ها رو خواهند گرفت!

شايد به جاي محمد، بنويسيم ركسانا

شايد به جاي تو، بنويسيم من!

بیانیه عفو بین الملل در حمایت از فرزاد کمانگر

بیانیه عمومی - شماره عفو بین الملل ام دی ایی 13/075/2008
دهم خرداد ماه 1386
یو ای 147/08 اعدام/ شکنجه و بدرفتاری

 
ایران:  فرزاد کمانگر (الیاس سیامند)، مرد، 32 ساله معلم
علی حیدریان و فرهاد وکیلی

فرزاد کمانگر معلم و اهل کردستان به اتهام محاربه  (دشمنی با خداوند) - اتهام وارده علیه کسانی که اقدام به مبارزه مسلحانه علیه دولت می کنند، به اعدام محکوم شده است. علی حیدریان و فرهاد وکیلی هم احتمالا حکم اعدام خواهند گرفت.

لطفن ادامه مطلب رو ببینید:

از امنیت می‌گفت. از اجتماع. از حقوق! (البته قطعن مرادش حقوق ماهی 200 و اندی هزار تومان پدر بازنشسته‌ی من و برنج کیلویی 3 هزار تومان نبود!) از زن گفت. از شخصیت. از احترام. از حقوق زن! و من می‌خندیدم. بلند بلند می‌خندیدم. از غرب هم گفت و تهاجماتش. یاد دیگری افتادم که می‌گفت: "مشکل ما مدل موی پسران است؟..." باز هم خندیدم.
از شروع طرح دیگری گفت. با ترس ساکت شدم. از دوباره ترسیدم.
زور و جبر و فحش و گریه...
حالا دیگر نمی‌ترسم!‍‌ نمی‌ترسم چون تبدیل به گوسفند رامی شده‌ام. سرم را پایین می‌اندازم، حرف نمی‌زنم، سیاه می‌پوشم، سیاه می‌بینم و سیاه فکر می‌کنم...